وحید جلیلی سردبیر ماهنامه سوره، به گفته علیرضا قزوه: «وحید جلیلی برایمان همانقدر عزیز و دوست داشتنی ست که آوینی شهید.»

شناخت نامه وحید جلیلی

مکان: شهر مقدس مشهد به تاریخ ۱۳۵۲.
در خانواده آقای جلیلی فرزندی به نام وحید به دنیا آمد. وحید و سعید هر دو فرزندی که آینده ای قدرتمند را به دست داشتند.
در واقع وحید برادر سعید جلیلی دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران است. پدر آن‌ها محمدحسن جلیلی، معلم و مدیر دبستان نواب صفوی ناحیهٔ یک مشهد و دانش‌آموختهٔ زبان فرانسه، اهل بیرجند و مادرشان نیز آذری و اهل اردبیل است.
روزها یکی پس از دیگری سپری میشد تا اینکه در سال هفتاد وارد دانشگاه امام صادق (ع) شده و در مقطع کارشناسی ارشد در رشته معارف اسلامی و اقتصاد فارغ التحصیل می شود. او کار مطبوعاتی را از دوران دانشجویی و در نشریه تفکر بسیجی، نشریه داخلی بسیج دانشجویی دانشگاه امام صادق آغاز کرد و در سال ۷۵ به مجله نیستان رفت و در آنجا با سید مهدی شجاعی نویسندهٔ و روزنامه‌نگار ایرانی همکار شد. حالا دیگر روزنامه نگاری، فعالیت فرهنگی و سیاسی پیشه وحید جلیلی در زندگی‌اش شده بود؛ بطوریکه در سال ۷۶ عنوان بهترین مقاله نویس فرهنگی کشور را برای نوشتن مقاله ای با عنوان "چه نباید کرد" در نشریه نیستان کسب کرد. سید مهدی شجاعی در آخرین شماره ماهنامه نیستان در مورد حضور وی در تحریریه نیستان نوشته است حضور جلیلی حال و هوای دیگری به تحریریه نشریه بخشید.
او پس از توقیف ماهنامه نیستان به روزنامه ابرار رفت و در سال ۸۱ سردبیر روزنامه ابرار شد.
جلیلی پس از ابرار به حوزه هنری رفت و از اواخر سال ۸۱ سردبیری ماهنامه سوره را بر عهده گرفت و تا شماره ۳۰ در دوره جدید، نشریه را اداره کرد. مجله ای که پیشتر سید مرتضی آوینی عهده دار سردبیری آن بود.
علیرضا قزوه درباره‌ی وحید جلیلی گفته است: «وحید جلیلی برایمان همانقدر عزیز و دوست داشتنی ست که آوینی شهید
جلیلی تا سال ۸۵ هدایتگر مجله سوره بود. اما در اواخر همین سال، او و همکاران اش در تحریریه ی چهارم سوره، به دلیل اختلاف با شیوه ی مدیریت وقت حوزه هنری و سازمان تبلیغات اسلامی (حسن بنیانیان و حجت الاسلام خاموشی)از سوره اخراج شدند.
دلیل اصلی اخراج که به خودتوقیفی سوره نیز انجامید سرمقاله ای بود که جلیلی با عنوان “انقلاب فرهنگی منهای فرهنگ انقلابی!” نوشته بود که این مقاله بعدا در ویژه نامه “انقلاب” راه در اسفند ۸۵ منتشر شد.
پس از این اخراج، وی و همکاران اخراج شده اش، دفتر مطالعات جبههٔ فرهنگی انقلاب اسلامی را پایه گذاری کردند.
انتشار مجله راه، جشنواره مردمی فیلم عمار، جشنواره موسیقی ضدآمریکایی طبس و راهبری ده ها جریان فرهنگی دیگر ثمره ی این دفتر است. لازم به ذکر است که تا کنون ۵ شماره از این مجله (راه) منتشر شده است. وی در سالهای ۸۵،۸۶،۸۷ نیز در جشنواره مطبوعات مقام اول در سرمقاله‌نویسی را به دست آورد. در واقع او هم اکنون یکی از فعالان و صاحب‌نظران شناخته‌شده جبهه فرهنگی انقلاب است.

آثار تالیف شده وحید جلیلی

این نویسنده و روزنامه نگار علاوه بر سردبیری و انتشار مجلات، آثاری را نیز به بازار کتاب ارائه کرده است که از جمله آن‌ها کتاب های «درفرانسه تک درختی هست»، «تشکل های فرهنگی»، «عبور از سینمای سانسور» و «شهدا برای چه افقی جنگیدند؟» را می‌توان نام برد.

«شهدا برای چه افقی جنگیدند؟» | اثر وحید جلیلینشر معارف

 این کتاب ۸۰ صفحه‌ای، مجموعه‌ای از سخنرانی‌ها و یادداشت‌های جلیلی در روزنامه‌ها و نشریات مختلف است که در ۹ بخش گردآوری و تدوین شده است.
وحید جلیلی در «شهدا برای چه افقی جنگیدند؟» به بیان آسیب‌های موجود پیرامون روایت‌هایی که توسط افراد به ظاهر انقلابی از «جنگ»، «شهدا» و «دفاع مقدس» وجود دارد، می‌پردازد.
کتابی که با نثری ادبی و زیبا و با بیانی انتقادی دریچه ای نو از آن چه پس از جنگ تحمیلی هشت ساله در جامعه رخ داده را برای مخاطب بازگو می کند.این کتاب  دارای ۹ فصل مجزاست که «جنگی که بود، جنگی که هست»، «شهدا اینقدرها هم نازنین نبودند!»، «ارزش جنگ در جنگ ارزش ها» و «پالایشگاه اسلام ناب» از مهمترین فصل های این کتاب است. «دفاع مردمی و نهضت فرهنگی»، «حاشیه ای بر جنگ شهید»، «عبور از جنگ یک وجبی»، «عملیات مکمل» و «یاد شهدا و راه شهدا» عناوین دیگر فصل های این کتاب است.

گزیدۀ متن:

تا آنجا که یادم می آید، شهدا این قدرها هم که حالا می گویند نازنین نبودند. همیشه هم لبخند روی لبشان نبود. آن قدر مست خدا نبودند که فقر و فساد و تبعیض از یادشان برود و آن چنان از خوف خدا غش نکرده بودند که هیچ خوفی بر دل هیچ کس نیندازند.باور کنید به خدا امام حسین(ع) هم این قدر دوست داشتنی نبود. ا گر نمی ترسیدند از او که قطعه قطعه اش نمی کردند و اسب بر پیکرش نمی دواندند و آب بر قبرش نمی بستند و در خیمه ها محصورش نمی کردند.به روضه اش رسیدیم. حالا چه حالی دارد زیارت خواندن برای شهدایی که بعد از رفتن هم شبیه شده اند به عشقشان. به حسین(ع) که آن بزرگ گفت: «دو بار شهید شد». «اَلسَّلامُ عَلَیْکُمْ یا اَوْلیاءَ اللهِ وَ اَحِبّائهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکُمْ یا اَصْفیاءَ اللهِ وَ ...

«درفرانسه تک درختی هست» | اثر وحید جلیلی | نشر معارف

«در فرانسه تک درختی هست» عنوان تازه ترین کتابی است که با تأملی بر جهان انقلاب اسلامی ایران به قلم وحید جلیلی چاپ و روانه بازار نشر شده است.
این کتاب که از سوی انتشارات معارف در ۱۲۰ صفحه منتشر شده با نثری زیبا مخاطب را با پیش آمدها و تأثیرات انقلاب اسلامی بر جهان، انحرافات پیش پای انقلاب و افق‌های پیش رو و مسیر پیشرفت‌های انقلاب آشنا می کند.
«مکتب ملکوتی جمع»، «غزه در محاصره؛ جهان در اشغال»، حزب الله از نوع «حزب الله»، «اسلام جهاد، مبنای مسجد آباد»، «استراتژی سطل آب!»، «آزمایشگاه‌های سلاح کشتارجمعی در کنار کتابخانه‌های حقوق بشر»، «گر خانه محقر است و تاریک بردیده روشنت نشانم!»، «لیبرالیسم عِلّیّۀ امپر الیسم»، «در فرانسه تک درختی هست» و «عهد مالک و خاورمیانۀ جدید» ۱۰ سرفصلی است که مطالب این کتاب را تشکیل می دهند.

«عبور از سینمای سانسور» | اثر وحید جلیلی | انتشارات شهید کاظمی

متن پشت جلد کتاب سینمای سانسور
مسئلۀ سینمای ایران: پیوند ژنرال ازهاری و سناتور مک کارتی!
سینمای دینی؛ اما کدام دین؟!
معناگرایی یا آرمان‌گریزی؟!
آنفولانزای سیمرغی
منطقۀ ممنوعه و «لوکیشن‌ها»ی گمشده
سینما به مثابه انرژی هسته‌ای
چهل سال پس از پیروزی انقلاب اسلامی، الیور استون کارگردان شهیر آمریکایی در سینما فلسطین تهران سئوالی را با سینماگران ایران در میان گذاشت: «چرا سینما را برای روایت انقلابتان به کار نگرفته‏اید؟» یکی از میان جمع فریاد کشید: «حرف سیاسی نزن! آمده‏ایم از هنر بشنویم.»
همین یک صحنه برای توضیحِ نام این کتاب به اندازه کافی گویاست: «سینمای سانسور». سینمایی که حتی الیور استون را به خاطر آن که چنین پرسشی در میان نهاده، توبیخ می‌کند و به او هشدار می‌دهد که به دستور روشنفکران غرب‏گرا، در ایران، حرف زدن از انقلاب؛ نشانه بی‏هنری است!
قرار است از این وضعیت غیرطبیعی در فیلم‏سازی ایران حرف بزنیم. نام کتاب را به «عبور از سینمای سانسور» تغییر دادم؛ چون علی‏رغم تکاپوی میلیشیای روشنفکری، از هم‏اکنون طنین گام‏های محکم فیلم‏سازان جوان انقلاب اسلامی برای قُرق‏شکنی از سینمای ایران، عبور از خطّ‏ قرمزهای غرب‏زدگی و بنیان‏گذاری سینمای ملی و مردمی به گوش می‏رسد.

«تشکل های فرهنگی» | اثر وحید جلیلی | انتشارات آستان قدس رضوی

فعالیت در جبهه ی فرهنگی وظیفه ای مهم و خطیری است که به دقت، مهارت و آموزش نیاز دارد.
نقش کلی تشکل های فرهنگی در پیشبرد اهداف انقلاب اسلامی این است که افراد هر تشکل با شناسایی ظرفیت ها، فرصت ها و تهدیدها فعالیت در عرصه ی فرهنگی را ادامه دهند و میدان را خالی نگذارند؛ چرا که انقلاب اسلامی با همه ی ریزش ها و رویش هایش هنوز هم شاهد فشارها و تهدیدهای مختلفی از جانب دیگران است و این نشان از پویایی آن نظام دارد.
تبیین جایگاه مهم تشکل های فرهنگی و تأثیرات مثبتی که در جامعه برجای می گذارد، امری ضروری و لازم تلقی می گردد. نظر به اهمیت چگونگی فعالیت در این عرصه، در این اثر بر آن شده ایم تا به تبیین نقش تشکل های فرهنگی در پیشبرد اهداف انقلاب اسلامی بپردازیم.

من و کتاب

دیدگاه کاربران



ورود به سیستم جهت ثبت نظر